Święty Jan z Dukli

Św.Jan z Dukli

W roku 1414 przyszedł na świat św. Jan z Dukli. Dom rodzinny Jana znajdował się w Dukli przy ul. Kaczyniec; była to tzw. Stara Dukla. Naukę na poziomie szkoły parafialnej odbył prawdopodobnie w Krośnie, w klasztorze franciszkanów. Około roku 1434 wstąpił do franciszkanów (Braci Mniejszych Konwentualnych) w Krośnie i tu prawdopodobnie odbył nowicjat, zakończony ślubami zakonnymi. Przez kilka lat studiował teologię w Krakowie, w konwencie franciszkańskim. W literaturze pojawia się twierdzenie, że był studentem Akademii Krakowskiej, a nawet uczniem św. Jana z Kęt, ale wiadomość ta nie znajduje potwierdzenia w dokumentach Uniwersytetu.

Po otrzymaniu święceń kapłańskich powrócił do Krosna i podjął pracę duszpasterską, pełniąc głównie dwa obowiązki: kaznodziei i spowiednika. Jan z Komorowa przekazał krótką wiadomość o św. Janie: “Żyjąc w klasztorze wielokrotnie pełnił u nich /franciszkanów/ urząd gwardiana w Krośnie i we Lwowie i był przez braci bardzo kochany, wreszcie został kustoszem”. Z braku źródeł nie da się ustalić dokładnie chronologii jego gwardiaństwa ani w Krośnie, ani we Lwowie. W przybliżeniu tylko można określić, że kustoszem został w 1443 roku, a więc gwardianem w Krośnie, a następnie we Lwowie był pomiędzy przyjętymi święceniami, a owym rokiem 1443. We Lwowie przed rokiem 1461 i później był kaznodzieją. W roku 1463 przeszedł do obserwantów bernardynów we Lwowie. Bernardynem był przez 21 lat. Kilka lat przed śmiercią stracił wzrok; cierpiał też na ciężką chorobę nóg. Był bardzo pilny w modlitwie, szczególnie ku czci Matki Bożej. Zmarł 29 września 1484 roku, mając 70 lat.

Stolica Apostolska 21 stycznia 1733 roku uznała jego kult jako błogosławionego. W roku 1739 papież Klemens XII ogłosił go patronem Polski i Litwy. 10 czerwca 1997 roku Jan Paweł II uroczyście zaliczył go w poczet świętych Kościoła. Dokonał tego w mieście św. Jana – w Krośnie.